Jan 11 2011

9-1-2011 van Kaka point en Nugget point naar Curio Bay (the Catlins)

Published by under Reisverhalen

We worden wakker van het geluid van de Tui en de Bellbird,  de rest van de camping is nog in rust, maar dat zal niet lang meer duren. Na het wassen en tent opruimen, ontbijten we met de eieren (van Hedwigs kippen), ham, tomaten en broodjes. Halen de bevroren fles water uit de vriezer en vullen de koelbox weer met onze spullen die vannacht op de camping in de koelkast hebben gestaan en gaan de camping af met de auto naar het nabijgelegen strand. Hier parkeren wij en laden de fietsen uit. We gaan naar Nugget point fietsen want het is prachtig weer. We smeren ons in met zonnebrand, vullen de camelbak (waterzak in rugzak) , zetten onze helmen op en fietsen maar. We komen al snel bij een gravelweg en Marten is helemaal in z’n nopjes. Hier hebben wij de fietsen voor gekocht ;-) Angela begint alweer te zuchten en hoopt dat als ze remt ze niet zal vallen ;-(. Het is een prachtige rit langs de kustlijn, maar de beloofde zeeleeuwen zien we nog niet. Soms wordt het tot genoegen van Marten behoorlijk steil, hij is helemaal in z’n element. Terwijl Angela af en toe moet afstappen, omdat het te steil is voor haar conditie. Zo rond het middaguur komen we bij Nugget point. We stoppen bij de broedplaats van de geeloog pinguïn en wachten geduldig in een schuilhuisje. Ze hadden op een bord geschreven dat ze lunchen waren. Ze waren 25 km verder op zee aan het vissen, dus we hebben geen pinguïn gezien. We fietsen en lopen nog een stukje verder naar een mooie vuurtoren die op het einde van een klif staat, onderaan de klif zien en horen we zeeleeuwen spelen, Wat een prachtige plek met een bijzonder uitzicht. Nou  oordeel zelf maar als je de foto’s hieronder bekijkt.

Zo rond 14.00 uur zijn we terug in Kaka point en pakken de fietsen weer in en gaan op weg naar Curio Bay , waar Angela een camping heeft uitgezocht. We rijden de rest van de middag door prachtige wetlands en stoppen ondertussen nog even bij Purakaunui Falls om een mooie waterval te bekijken. Het is er behoorlijk druk er staan ca. 8 auto’s geparkeerd en elke tien minuten komt er iets bij en gaat er iets weg. Dit zien we veel bij de diverse attracties onderweg, een voortdurend komen en gaan. Het is net een grote karavaan van campers die het hele land doortrekt, van de ene naar de andere bezienswaardigheid en allemaal keurig bewegwijzerd met bordjes over hoeveel tijd het kost en  of het geschikt is voor kinderen etc.

Zo tegen 18.00 uur komen we aan bij de camping die Angela heeft uitgekozen op geelooog pinguins, zeeleeuwen,Hector dolfijnen, surf en zwemmogelijkheden, vlakbij het strand. Het is wel even slikken als we de amenities (keuken, douches, toiletten, etc.) zien. Verschrikkelijk de slechtst onderhouden camping die we ooit gezien hebben. Er zijn beschutte tentplekken die geheel tussen grote vlasstruiken verscholen zijn en dat ziet er op zich wel leuk uit, maar nergens een vlak grasveld alles op een helling. Het uitzicht is evenwel adembenemend. We rijden al zoekend naar een goede plek nog langs een zeeleeuw die zowaar midden op de camping langs de weg in de zon ligt te slapen en vinden een plekje met uitzicht op Porpoisebay (waar de dolfijnen soms komen zwemmen) en zetten de tent op. Hierna eten we het koude vlees (dat Hedwig ons had meegegeven) en sla, want koken zien we niet zitten in wat eigenlijk de naam ‘kitchen’niet mag dragen .

Tussendoor even een vraagje voor Mark J. Is dit de camping waar jij het ook over had ? kijk maar ff bij de foto’s. Wij zijn zeer benieuwd…… Verder jullie allemaal hartelijk bedankt voor de leuke reacties op onze site. Wij vinden het leuk om deze te lezen en zo een beetje contact met jullie te houden.

Na het eten even afwassen en bij zonsondergang op zoek naar het 180 miljoen jaar oud petrified forrest (versteende woud). Hier komen de geeloog pinguïns namelijk aan land, om ’s ochtends weer naar terug zee te gaan voor voedsel. We houden er al rekening dat we dit keer ook niets zullen zien, maar worden aangenaam verrast en brengen hier een uurtje door waarbij we veel foto’s maken van de pinguins, het versteende woud en een mooie zonsondergang op een bijzondere plek. Op de terugweg nog even naar het toilet (jakkes) en naar bed terwijl we de golven horen aanrollen op het strand en de rotsen.

One response so far




One Response to “9-1-2011 van Kaka point en Nugget point naar Curio Bay (the Catlins)”

  1.   agneson 14 Jan 2011 at 03:30

    waar zijn de foto’s te zien van het versteende woud ?

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>