Feb 12 2011

7-2-2011 Blokarten en fietsen bij Pohara beach

Published by under Reisverhalen

De dag begint actief als Marten na zijn eerste toiletgang terugkomt in de tent met de mededeling dat Garth naar Angela vroeg en of ze wil blokarten. Het is nog geen 8.00 uur, maar dat laat ze zich geen twee keer vertellen en schiet snel haar zwempak en jurk aan, pakt haar helm en loopt naar het strand. Hier is Garth niet te vinden en ze loopt naar de tent en vraagt Marten of hij haar soms in de maling heeft genomen. Niets blijkt minder waar als Garth 5 minuten later het strand op komt lopen met 2 blokarts. Hij vertelt dat hij met een oudere Engelsman heeft afgesproken en dat het eigenlijk haast nooit voorkomt dat er ’s ochtends zulke goede wind op Pohara beach is. Angela mag instappen en mag ruim 1,5 uur rondrijden, terwijl Marten de geheugenkaart van het fototoestel volschiet. De oudere Engelsman houdt het gauw voor gezien, maar andere campinggasten worden ook nieuwsgierig en al snel staat er een rij toeristen te wachten op hun beurt van een halfuurtje Blokarten op het strand. Als de wind enigszins afneemt ziet Marten mogelijkheden voor kiteboarden, maar zodra de vlieger is opgepompt, zegt de wind doeiiiiii en kan Marten alles weer opbergen. Eindelijk tijd voor ons ontbijt (om 12.00 uur !) en daarna even op de netbook foto’s kopiëren van de SD kaart.

Het strand is inmiddels weer geheel zee geworden, er is niet zoveel wind en het regent zelfs een beetje Dus besluiten we op onze fietsen de omgeving (Abel Tasmanpark) te gaan verkennen.
In de volgende baai zien we op de heenweg op het strand twee vliegers liggen, waar er één van in de lucht is op de terugweg. We stoppen om te kijken en het blijkt een 17 m2 te zijn, wel heel erg groot, maar ook deze kiter blijkt niet echt vooruit te komen. De vlieger crasht en we helpen de man met vlieger uit het water. Hij vertelt dat hij hier met twee andere  kiters de baai deelt. Waarop wij vertellen hoe druk het aan het strand in Nederland is met kiters. Hij vertelt nog waar hier in de buurt de goede spots zijn en Marten helpt hem weer zijn kite te launchen, voordat we verder fietsen.
Na een stukje fietsen komt Angela in de problemen bij een gat in het gravel naast de weg en valt van haar fiets. Haar knie ligt open en ze is blij dat ze handschoenen aan had, anders hadden haar handen ook open gelegen. Zij schreeuwt het uit van frustratie en een beetje van pijn, wat enkele nabij kamperende NZ’ers alarmeert. Hulp komt al snel en ze vragen of Angela een pleister wil. Dat lijkt Angela wel verstandig en ze strompelt naar de camper van de voormalige verpleegster Janet en haar man Jos die 55 jaar geleden uit Nederland is geëmigreerd op 17-jarige leeftijd. Angela wordt verbonden en krijgt een bakkie koffie om even bij te komen. Na een gezellig gesprek van een halfuurtje besluit Angela dat de knie bewogen moet worden, voordat hij helemaal vast gaat zitten en we proberen terug te fietsen naar de camping. In het begin een zeer pijnlijke kwestie en Marten gaat alvast vooruit om de auto te halen, maar als hij net van de camping wil afrijden, komt Angela net aan. Die fietsen kunnen nu wel op Trademe.nz (de NZ variant van marktplaats.nl)  ;-). Voor Angela is het voorlopig rustig aandoen. Ze twijfelt nog of ze zich ziek zal melden, nu ze zo heel erg gewond is, moet ze vast nog wel zes maanden langer blijven om te revalideren, hahahahahahaha.

7-2-2011 Blokarten en fietsen bij Pohara beach

De dag begint actief als Marten na zijn eerste toiletgang terugkomt in de tent met de mededeling dat Garth naar Angela vroeg en of ze wil blokarten. Het is nog geen 8.00 uur, maar dat laat ze zich geen twee keer vertellen en schiet snel haar zwempak en jurk aan, pakt haar helm en loopt naar het strand. Hier is Garth niet te vinden en ze loopt naar de tent en vraagt Marten of hij haar soms in de maling heeft genomen. Niets blijkt minder waar als Garth 5 minuten later het strand op komt lopen met 2 blokarts. Hij vertelt dat hij met een oudere Engelsman heeft afgesproken en dat het eigenlijk haast nooit voorkomt dat er ’s ochtends zulke goede wind op Pohara beach is. Angela mag instappen en mag ruim 1,5 uur rondrijden, terwijl Marten de geheugenkaart van het fototoestel volschiet. De oudere Engelsman houdt het gauw voor gezien, maar andere campinggasten worden ook nieuwsgierig en al snel staat er een rij toeristen te wachten op hun beurt van een halfuurtje Blokarten op het strand. Als de wind enigszins afneemt ziet Marten mogelijkheden voor kiteboarden, maar zodra de vlieger is opgepompt, zegt de wind doeiiiiii en kan Marten alles weer opbergen. Eindelijk tijd voor ons ontbijt (om 12.00 uur !) en daarna even op de netbook foto’s kopiëren van de SD kaart.

Het strand is inmiddels weer geheel zee geworden, er is niet zoveel wind en het regent zelfs een beetje Dus besluiten we op onze fietsen de omgeving (Abel Tasmanpark) te gaan verkennen.
In de volgende baai zien we op de heenweg op het strand twee vliegers liggen, waar er één van in de lucht is op de terugweg. We stoppen om te kijken en het blijkt een 17 m2 te zijn, wel heel erg groot, maar ook deze kiter blijkt niet echt vooruit te komen. De vlieger crasht en we helpen de man met vlieger uit het water. Hij vertelt dat hij hier met twee andere kiters de baai deelt. Waarop wij vertellen hoe druk het aan het strand in Nederland is met kiters. Hij vertelt nog waar hier in de buurt de goede spots zijn en Marten helpt hem weer zijn kite te launchen, voordat we verder fietsen.
Na een stukje fietsen komt Angela in de problemen bij een gat in het gravel naast de weg en valt van haar fiets. Haar knie ligt open en ze is blij dat ze handschoenen aan had, anders hadden haar handen ook open gelegen. Zij schreeuwt het uit van frustratie en een beetje van pijn, wat enkele nabij kamperende NZ’ers alarmeert. Hulp komt al snel en ze vragen of Angela een pleister wil. Dat lijkt Angela wel verstandig en ze strompelt naar de camper van de voormalige verpleegster Janet en haar man Jos die 55 jaar geleden uit Nederland is geëmigreerd op 17-jarige leeftijd. Angela wordt verbonden en krijgt een bakkie koffie om even bij te komen. Na een gezellig gesprek van een halfuurtje besluit Angela dat de knie bewogen moet worden, voordat hij helemaal vast gaat zitten en we proberen terug te fietsen naar de camping. In het begin een zeer pijnlijke kwestie en Marten gaat alvast vooruit om de auto te halen, maar als hij net van de camping wil afrijden, komt Angela net aan. Die fietsen kunnen nu wel op Trademe.nz (de NZ variant van marktplaats.nl) ;-). Voor Angela is het voorlopig rustig aandoen. Ze twijfelt nog of ze zich ziek zal melden, nu ze zo heel erg gewond is, moet ze vast nog wel zes maanden langer blijven om te revalideren, hahahahahahaha.

One response so far




One Response to “7-2-2011 Blokarten en fietsen bij Pohara beach”

  1.   Barbaraon 14 Feb 2011 at 04:55

    hahahahahaha!!!!!! Rot voor je, maar wel meteen slim genoeg om het uit te buiten :-)

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>