Dec 05 2010

30-11-2010 Badaling the great wall en peking eend

Published by under Reisverhalen

We hebben ons laten wekken om 7.00 uur en zaten een halfuurtje later aan het ontbijt. Marten toast met eieren en ik chinese style met soep and dumplings. Na het eten even gerust en vervolgens op pad naar de chinese muur of zoals ze ‘m hier noemen voor toeristen ‘the great wall’  Deze muur ligt in het noordoosten van Beijing en aangezien dat een miljoenenstad is blijkt dat flink ver weg te zijn. Op advies van de receptioniste gaan we met de Beijing subway naar het Xizhimen metrostation waar we overstappen op de trein via  Beijing North trainstation richting naar Badaling. De metro’s zijn hier schoon en de straten ook, overal wordt voortdurend geveegd. We moesten ruim een uur  wachten op de trein dus we zijn in de omgeving van het station op zoek gegaan naar een geldautomaat om te kunnen pinnen. Die vonden we niet, maar we vonden wel een enorm groot overdekt winkelcentrum met voornamelijk europese merkwinkels.  Zelfs Jareth’s favoriete merk Jack & Jones was aanwezig. De jonge chinezen lijken veel om hun uiterlijk te geven en gaan zeer trendy gekleed. In de metro zie je ze veelal bezig met hun mobieltjes, dus dat beeld is niet anders dan in Nederland.

Op het station hebben we uiteindelijk de betaalautomaat gevonden en  uitermate comfortabel op de trein gewacht in een grote hal. Op het moment dat de trein binnenkomt wordt er een deur opgedaan en stapt iedereen ordelijk in de rij voor kaartcontrole om vervolgens gemoedelijk het perron op te lopen naar de trein. De trein komt minstens een kwartier eerder binnen en vertrekt stipt op tijd. In elke wagon is een controleur/toezichthouder aanwezig. Op het perron staan nog perronchefs met vlaggetjes en de trein is ook zeer comfortabel. We zijn ruim een uur onderweg geweest en het kaartje kostte omgerekend €  2,– p.p..

In Badaling was het zeer rustig en lekker weer om de muur te beklimmen. Aan de ene kant mistig en aan de andere kant zonnig weer. Wat is die muur steil, Angela had er met haar hoogtevrees flinke moeite mee, maar heeft het gered tot halverwege de hero slope. Helaas waren we zo laat dat we niet meer het een cablecar naar beneden konden en ook weer terug moesten lopen. Terug op het station aangekomen bleken we 2 uur op de volgende trein te moeten wachten en zijn dus maar met de bus naar Beijing teruggegaan. In de bussen hier zijn geen staanplaatsen en een kaart kost nog minder dan het treinkaartje. We waren natuurlijk wel veel langer onderweg, ook omdat het spitsuur was. Daar zit je dan in een bus vol met chinezen opeengepakt. Een conductrice die op luide toon eenieder aanwijzingen geeft en ons bij het eindstation gebaart dat wij ook moeten uitstappen. Na wat lopen en zoeken konden we een paar 100 meter vanaf het busstation weer een metrostation vinden en zijn een halte eerder op Hepingman uitgestapt om weer naar het peking roasted duck restaurant op zoek te gaan.

We zagen het meteen toen we het metrostation uitkwamen. Wij werden naar de vierde verdieping doorverwezen (zo ontzettend groot) en ja hoor eindelijk Pekingeend gegeten zoals het bedoeld was in een zaal vol met tafel en vele serveersters. De chopsticks liggen op tafel ondersteund door een porseleinen eendje en de thee  wordt voortdurend bijgevuld met een mooi straal. Als de eend wordt geserveerd komt er meteen een kok mee die het dier vakkundig in plakjes snijdt. De serveerster doet het eenmaal voor. Je pakt een dun deegflensje, legt er een plakje eend op dat al in de sojasaus is gedipt, vult het aan met een paar sprietjes lente-ui en vouwt het zaakje tot een klein envelopje dicht en klaar is kees. Nou je kan je voorstellen dat ons eten al snel koud was, omdat we niet zo handig waren met de chopsticks en het vouwen van de envelopjes. Angela vroeg zich nog af waar de rest van de eend was gebleven en wat ze daar mee doen, maar het engels van de bediening was zo slecht dat we daar niet uit kwamen. De receptioniste van het hotel vertelde dat je op verzoek daar soep van mee kon krijgen. De weg vinden in het donker gaat steeds beter, na een kleine zoektocht door de hutongs vonden we ons hotel weer.

2 responses so far




2 Responses to “30-11-2010 Badaling the great wall en peking eend”

  1.   HKon 06 Dec 2010 at 10:42

    Ja ze zijn hier al, BK, L ontmoet ze vandaag in Aukland want ze is op zakenreis,naar the headoffice. Brengt ze haar kleding en Lego voor Q vast hier scheelt een meager 10Kg’s

  2.   Barbaraon 05 Dec 2010 at 03:40

    Ja dat openbaar vervoer hebben ze goed geregeld, en nog betaalbaar ook. Daar kan Nederland nog wat van leren.
    Valt vast niet mee voor jou he Angela, dat je je verhaal niet kwijt kan bij de Chinezen. Niemand verstaat je en jij verstaat niemand. best lastig! Wanneer vliegen jullie naar Nieuw Zeeland of zitten jullie er al?

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>