Dec 05 2010

29-11-2010 Beijing

Published by under Reisverhalen

Weinig geslapen in het vliegtuig en om 9.30 uur Beijing tijd aangekomen. Bij de douane keurige wachtrijen, naar later blijkt de eerste van vele.  In Beijing gaat alles allemaal behoorlijk georganiseerd en gecontroleerd. Bij de douanebeambte gaat alles goed, Een grappig detail is bij de balie een kastje met 4 knoppen waarop blije en teleurgestelde smiley’s te zien zijn. Hier kan je aangeven wat je van de service van de ambtenaar vindt, Ik zie een vage lach als hij ziet dat ik de tevreden knop heb ingedrukt.Beijing Airport

We halen eerst 1000 Yuan uit een geldautomaat. Één euro levert ca. 9 yuan. Nu kunnen we tenminste een taxi betalen, maar vanaf de luchthaven een taxi proberen te krijgen naar het hotel blijkt niet zo makkelijk met 2 grote tassen, 1 zeer lange kiteboardbag en 2 handbagage. De eerste taxi probeert het maar er past maar 1 grote tas in zijn achterbak die al voor de helft gevuld is. Tja waar moet je de rest dan laten ? Dus alles er weer uit en op zoek naar een grotere achterbak, maar ze rijden ons allemaal voorbij. Dan proberen we een minibusje, maar de chauffeur vraagt  550 Yuan, dat vinden we teveel, dus weer uitladen. Wij weer bij de gewone taxi’s proberen en ja hoor eindelijk één die wel wil en het lukt, het is wel een beetje krap met zitten, maar we gaan onderweg. De chauffeur wil de meter niet aanzetten en wijzend naar de grote tassen vraagt hij 280 yuan. Ik ga akkoord, maar Marten heeft het idee dat ik daar ook nog over had moeten onderhandelen. Wij laten met behulp van de netbook de opgeslagen internetpagina zien, daar staat het adres ook in chinese tekens geschreven. De chauffeur gebaart dat hij niet weet waar precies San ying hutong is en eenmaal in de buurt aangekomen probeert hij met zijn mobieltje de lokatie van ons hotel te achterhalen. Na veel heen een weer geklets en diepe zuchten kijkt hij opgelucht en rijdt een soort van achterbuurt met smalle steegjes in. Hier stopt hij op een hoek en gebaart dat we er zijn. Ik besluit uit te stappen en verder te gaan kijken, maar zie op het eerste gezicht niets dat op een hotel lijkt.San Jing Hutong

Een straatje verder wordt ik aangesproken door een jonge vrouw op een fiets met een karretje erachter. Zij vraagt of ik voor het Autumn garden courtyard hotel kom en zegt de receptioniste te zijn. We lopen naar de taxi terug. Marten probeert de taxichauffeur nog af te schepen met 200 yuan, maar dat wil deze niet accepteren, het wordt dus toch 280 yuan. Onze bagage wordt opgestapeld in de fietskar en we lopen een paar straatjes door tot een houten hekje. Na het openen van de poortdeur  komen we in een rustig binnenhofje uit, ons hotelletje met maar 8 kamers. In oude (soms plastic) chinese stijl ingericht. Dit is ons  4 sterren hotel, wat mij doet afvragen hoe een 2 sterren hotel er dan uit zal zien.autumn garden courtyard hotel

We zetten de tassen in de kamer frissen ons even op en gaan meteen op weg naar buiten. We zitten in downtown Beijing op 5 minuten loopafstand van Tian An Men plein (het plein van de hemelse vrede) en de verboden stad (het paleis van de keizer). Het is behoorlijk koud want de winter begint hier net, maar het is mooi weer voor lekker wandelen al is het erg mistig.

Oversteken op straat kan hier door middel van een voetgangerstunnel. Het verkeer raast maar door op brede vierbaanswegen met rechts een extra groot zijvak voor  (brom)fietsers. Op het Tien An Men plein worden we aangesproken door een jong stel. Hij zegt zijn engels te willen oefenen en we maken foto’s. Zij nodigen ons uit om thee te gaan drinken, maar wij weigeren en gaan verder. Een andere vrouw klampt Marten aan en wil met hem op de foto. We gaan op zoek naar de verboden stad en vinden het park Zhong Nan.  Best grappig om te zien dat de chinezen hier heel serieus met tuinieren omgaan. Diverse bomen staan ingepakt wegens vorst, oude bomen worden met ondersteund met metalen stutten en er staan een paar bomen die samengevoegd/ geënt zijn (cypress/locus een raar gezicht).cofely en july

Na wat wandelen door het park vinden we de toegang naar de verboden stad naast het park Het is al laat in de middag dus mogen we niet meer naar binnen het gaat sluiten. We worden hier weer aangesproken door een ander chinees stel. Hij zegt dat ze docenten zijn. Hij (Cofefly ?) in chinese literatuur en zij (Julie)in chinees. Hij verteld dat er vlakbij nog een paleis ligt dat wel bekeken kan worden en begint enthousiast van alles over de historie van het paleis en de keizers te vertellen. We volgen hun en vinden even verderop inderdaad een klein paleis. Hij legt uit dat op de hoeken van het paleisdak figuurtjes geplaatst worden om de demonen te verjagen. Aan de hoeveelheid figuurtjes kan je de hoogte van de status van de keizerlijke bewoner zien. De keizer heeft er 9, zijn oom 6, etc. Hierna willen ook zij met ons theedrinken, maar weer weigeren wij, het begint donker te worden en wij zijn bang  dat we de weg naar het hotel niet terug kunnen vinden. Met enige moeite lukt het evenwel en vinden we het hotel weer terug in het achterafstraatje (hutong).

Hier worden we zo zelfverzekerd van, dat we in het donker op zoek naar een restaurant gaan. Angela wil graag geroosterde pekingeend eten, maar het restaurant dat de receptioniste adviseerde kunnen we niet vinden. We stappen dus maar bij een grote vreetschuur aan een grote laan naar binnen. We bestellen iets van de kaart met foto’s want het personeel spreekt geen of heel weinig Engels. veel etenWe krijgen binnen 10 minuten een lading voedsel op tafel en tijdens het eten stappen tot onze verbazing 4 dames een podium op die met chinese instrumenten muziek beginnen te produceren, eerst iets wat authentiek lijkt en op het eind denken we  ‘top of the World’ van the Carpenters op z’n chinees te ontdekken. Na de dames komt er een silhouettenspel met poppen achter een kleed. Dit alles voor omgerekend 20 euro. Voldaan vinden we ook in het donker het hotel terug en gaan vroeg naar bed.

2 responses so far




2 Responses to “29-11-2010 Beijing”

  1.   HKon 06 Dec 2010 at 10:36

    Nou leuk hoor, t drinken is hartstikke leuk in China! Heb je die lamp voor mij meegenomen?

  2.   Barbaraon 05 Dec 2010 at 03:34

    Lachen man, die avonturen van jullie. En herkenbaar. Wat een hoop chinezen daar in Peking he?! ;-)

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>