Mar 01 2011

28-2-2011 Weer thuis

Published by under Reisverhalen

De volgende dag bellen de israëli’s  ca. 2 uur voordat wij op het vliegtuig willen stappen terug met de mededeling dat zij de auto toch  maar wel willen kopen. Het moment komt ons niet uit en we stellen voor dat Hedwig na vijf uur dit zal regelen. Dit is te laat voor de heren en de koop gaat niet door. Volgens Hedwig en Gregory geen probleem. Zij moeten nu een auto en twee fietsen verkopen, maar daar lijken ze wel plezier in te vinden.

We worden in onze eigen auto door Hedwig, Gregory en Alycon naar de luchthaven van Dunedin gebracht, waar het volgens Gregory nog nooit zo druk is geweest als op dat moment. We checken onze bagage in en nemen afscheid, om 16.45 vertrekt ons vliegtuig om via Wellington verder naar Auckland door te vliegen, waar we om 19.30 aankomen. Op Auckland moeten we tot 23.58 wachten totdat we verder kunnen reizen naar Kansai Airport in Osaka. Deze vlucht is ook met Air New Zealand en duurt bijna 12 uur lang. Angela heeft gisteren online stoelen gereserveerd bij de nooduitgang. Hierdoor hebben we flinke beenruimte en kunnen we redelijk comfortabel de reis afleggen.

In Kansai komen we om 7.15 uur am aan en moeten eerst weer door de douane voordat we de luchthaven op mogen om op zoek te gaan naar onze KLM transfer vlucht die om 11.00 uur am zal vertrekken.  In Dunedin had de incheckstewardess gezegd dat wij met ons met onze  bagagetickets bij de KLM balie moesten melden, zodat zij onze bagage in hun computersysteem  kunnen overnemen. Het reserveren van stoelen was online niet mogelijk gebleken en ook hiervoor hoopten we bij de balie nog stoelen te kunnen bemachtigen waarbij Angela met haar pijnlijke knie 12 uur klem zou komen te zitten.Wij lopen over de luchthaven Kansai en zoeken, maar geen KLM-balie te bekennen. Bij een informatiebalie blijkt dat deze zaken bij boardig gergeld worden. Ai dat is op het allerlaatste moment en dan zijn de meeste stoelen al wegegeven. Om 9.30 beginnen de japanse stewardessen van KLM de boardingbalie bij de gate in te richten en kort daarna worden onze namen met een zwaar japans accent omgeroepen. We melden ons bij de balie en geven onze bagagetickets die in het systeem worden ingebracht. Angela legt uit van haar zere knie en vraagt een aangepaste plaats, maar de stewardess zegt dat er geen plaatsen meer zijn waarbij we naast elkaar kunnen zitten. Ddaarnaast is niet helemaal duidelijk op wat voor soort plek Angela dan terechtkomt, dus we bereiden ons voor op een lastige overtocht van weer 12 uur lang. In het vliegtuig aangekomen blijkt Angela helemaal vooraan in het economy plus deel van de cabine geplaatst te zijn, met ruim een meter beenruimte voor zich. Marten heeft het helaas minder goed getroffen en wordt aan alle kanten ingesloten en heeft voor zich een stoel die erg ver achterover blijkt te kunnen en zijn eigen stoel blijkt hier juist een beperking in te hebben. Na vele films en een beetje slapen komen we uiteindelijk 36 uur na ons vertrek aan op Schiphol in koud en druilerig weer. We verbazen ons over de zeer snelle afhandeling van onze bagage en staan al snel buiten te wachten, totdat Jan en Lies ons op komen halen. We zijn zeer vermoeid en Angela heeft ondanks de redelijk comfortabele vlucht pijn in haar been en een zwaar ontstoken pijnlijk rechteroog, maar het zit erop we zijn weer THUIS

Mijn locatie .

2 responses so far




2 Responses to “28-2-2011 Weer thuis”

  1.   Cosima Scheutenon 11 Apr 2011 at 09:13

    ZO, wat een belevenissen en een mega reis!
    Ondertussen is hopelijk alle pijn vergeten en hebben jullie lekker bij geslapen? Zijn jullie al weer gewend?
    Lieve groet, Cosima

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>