Dec 25 2010

22-12-2010 van Otaki Beach naar Wellington

Published by under Reisverhalen

We zitten nu weer aan de westkust van het noordeiland met zandstranden. Bij de receptie wordt ons verteld dat ze hier mooie brede zandstrand en een rustige zee hebben, maar daar is nu niets van te merken. Vannacht was de eclips en het was ook nog volle maan, met als resultaat een enorme springvloed. Als we bij het strand aankomen zijn de golven te wild voor Marten om te kunnen varen en behalve aan het strand hangt er overal een lage vochtige mist, wat wel weer prachtige plaatjes oplevert.

We zakken rustig via de westkust naar Wellington dat in het zuiden ligt. Aangezien we geen haast hebben stoppen we nog in een paar strandplaatsjes, om wind te meten, de golven te zien of gewoon even een wandeling te maken zoals bij Raumati Beach waar het Queen Elizabeth Park ons erg doet denken aan onze eigen Waterleidingduinen, al zijn de planten toch wel zeer verschillend en komen we hier ook veel hondenuitlaters tegen. Morgenavond gaan we met de ferry over naar het zuideiland en voor die tijd willen we ook graag Wellington nog bekijken, dus we rijden weer door. Vlak na het middaguur begint de drukte op de weg, het teken dat we in de buurt van een grote (hoofd) stad komen. We hebben geen haast dus rijden een beetje rond totdat we besluiten de camping op te gaan zoeken met behulp van het navigatiesysteem. Op de camping aangekomen blijkt waarom Wellington ‘Windy Wellington’ genoemd wordt. We hebben moeite om de tent op te zetten, ook al hebben we een beschut plekje opgezocht. Als we klaar zijn om de stad te gaan bekijken, heeft Marten zijn twijfels of de tent zal blijven staan en verzwaard ‘m voor de zekerheid J. We nemen de auto en gaan op zoek naar ‘the cable cars’ http://www.wellingtoncablecar.co.nz/ in het centrum van de stad. We parkeren de auto in een parkeergarage bij Queens wharf, wat nog lang niet zo duur blijkt te zijn vergeleken met Amsterdam’s betaald parkeren, en wandelen het centrum in. De ene drukke winkelstraat na de andere komen we tegen, maar we hebben de cable cars gauw gevonden. We kopen een retourkaartje, omdat we geen idee hebben hoe lang de weg zal zijn en stappen in de cable car. We zijn zeer verbaast om te merken dat we met de derde stop al boven zijn aangekomen in de botanische tuin met daarin een astronomisch observatorium. We waaien bijna weg niet en we zijn te laat om een in het planetarium nog een voorstelling te zien, dus we wandelen een halte naar beneden en pakken daar de cable car naar beneden. De winkelstraten boeien ons niet, dus we lopen richting waterfront en via dit weer terug naar de parkeergarage en gaan met de auto op zoek naar een restaurantje. Hiervoor hadden we kennelijk ‘on the waterfront’ moeten zijn waar we het rommelige havenuitzicht niet zo leuk vonden, want we vinden niets dat ons aanspreekt. Uiteindelijk stoppen we na een kronkelige rit bij een coutdownsupermarkt en doen boodschappen om dan maar zelf op de camping in de keuken te gaan koken. We gaan vroeg naar bed terwijl de wind ons tentje geregeld indeukt met haar geraas.

No responses yet




Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>