Jan 31 2011

18-1-2010 Milford road met Camp Gun, Hells Bells track, Humboldt Falls

Published by under Reisverhalen

We worden ‘s ochtends weer aangevallen door  grote hoeveelheden sandflies, maar nu zijn we er op berekend met onze afweermiddelen en kleding. Angela maakt een rondje over het camp met het fototoestel en maakt foto’s in het ‘museum’ waar allerlei overblijfselen uit de pionierstijd te vinden zijn. Zelfs een achterpoot van een Moa (lang uitgestorven loopvogel van ca. 3 meter groot, maar het bot zou ook van een struisvogel kunnen zijn geweest ;-). Er is veel humor in het camp te vinden, vooral over het weer en de sandflies. Het warme water voor de douche wordt met een hout heet gestookt en de generator is alleen tussen 10.00 pm en  6.00 am aan. Alles nog erg ouderwets en terug naar de natuur. Na het douchen ondernemen we nog een track die aan het eind van het camp begint de ‘hells bells track’ We lopen een klein uurtje door de bush en modder en zien hier en daar grote oude bomen, maar kunnen niets vinden dat op Hells Bells lijkt.

We verlaten Camp Gun met een kilometerstand van  196755 en besluiten dit gravelweggetje genaamd Hollyfordroad nog even door te rijden. Angela had op het toilet gelezen dat een paar kilometer verderop nog een waterval is. We komen langs bordjes met namen zoals Deadmans Creek en Grave Creek en net als we denken dat Angela zich vergist heeft omdat het zo verlaten lijkt, komen we bij een bordje met Moraine Creek. Er blijkt een hangbrug gespannen over de rivier. Angela ziet twee kayaks in het water en maakt foto’s vanaf de hangbrug.  Als we onze yoghurt eten op de parkeerplaats, komt er ineens een auto naast ons geparkeerd, waar de twee mannen met kayaks uitkomen. Het blijkt dat ze dit stukje Hollyford River een paar keer downstream doen voordat ze gaan werken. We krijgen hun emailadres om foto’s naartoe te sturen. We rijden nog een klein stukje verder naar de Humboldt waterval wandelen daar een beetje, maken foto’s en keren daarna via de camping weer terug naar de Milford road om terug te reizen naar Te Anau.
In Te Anau komen we ongeveer rond het middaguur aan en doen alvast boodschappen want je weet maar nooit wanneer je weer een supermarkt tegenkomt. We gaan verder naar het noorden richting Queenstown. Even buiten Te Anua bemerken we dat we nog maar een kwart tank hebben  en geleerd hebbend van de twee voorgaande keren dat we bijna met een lege tank stonden,  besluiten we om in het volgende dorp te gaan tanken.

Het volgende dorp is Mossburn, maar  het is er erg druk en in dit land is iedereen gewend de tijd te nemen. Ze hebben hier geen haast en Marten heeft na  10 minuten wachten er genoeg van en besluit om dan maar in het volgende dorp te gaan tanken Angela zoekt met behulp van het navigatiesysteem naar het dichtstbijzijnde tankstation,  maar dat blijkt  79 kilometer vanaf Mossburn te liggen en terugkeren lijkt ook geen soelaas te bieden. Dit voelt toch wel heel vervelend en Marten besluit erg rustig te gaan rijden om zoveel mogelijk diesel te sparen. We moeten naar Kingston en de laatste kilometers lijken wel erg lang te duren. Vlak voor Kingston gaan we heuvelafwaarts en Marten schakelt de auto in z’n vrij terwijl Angela met het navigatiesysteem de kilometers aftelt. We rijden zo in z’n vrij het tankstation van Kingston binnen. Dit blijkt onbemand te zijn dus we moeten met de creditcard aan de gang. Het lukt Marten niet met zijn mastercard, maar met de visacard van Angela hebben we meer geluk en we gooien opgelucht onze tank vol met iets meer dan 50 liter diesel.

Vlak om de hoek van het tankstation is een Holidaypark en aangezien het een beetje begint te motregenen besluiten we een cabin te nemen. De dame van de receptioniste zegt;  het heet ‘the cottage’ en als je rechtdoor over het bruggetje rijdt dan is het bij de rozenstruiken. Je kan het niet missen. Nou kijk zelf maar op de foto’s  wat je er van vindt. We zijn nog niet binnen of het begint harder te regenen en het wordt steeds zwaarder. Als we wat later naar de zeer schone goed geoutilleerde keuken lopen 50 meter verderop komen we daar doorweekt aan.

One response so far




One Response to “18-1-2010 Milford road met Camp Gun, Hells Bells track, Humboldt Falls”

  1.   agneson 01 Feb 2011 at 03:30

    ja leuk hoor die spannende verhalen waarbij je je bloeddruk omhoog voelt schieten van halen ze nou wel of niet dat tankstation, maar oeps het loopt weer goed af en gelukkig hebben jullie ook nog heel veel leuks te vertellen over hoe mooi het daar is, de lieve mensen en nare kleine beestjes die je onderweg tegenkomt – ik heb weer genoten van jullie nieuwe belevenissen en met de prachtige foto’s erbij is het net een beetje of ik meereis – nou genieten jullie ook nog maar heerlijk verder van al het moois en liefs dat je onderweg tegenkomt…….

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>