Feb 22 2011

15-2-2011 Bezoek Tantragee, kitesinking in Nelson en op weg naar Blenheim

Published by under Reisverhalen

We staan vandaag vroeg op om naar de watertreatmentplant Tantragee te gaan. Volgens de manager waar we een afspraak mee hebben, is het makkelijk te vinden als je Nelson uitrijd, maar dan moet je wel weten welke richting Nelson uit. Wij zijn niet voor één gat te vangen en hebben een navigatiesysteem, dat ons de weg wijst nelson uit en de Hiramountains in. Na veel bochten en afslagen komen we op een gravelweg uit die omhoog leidt. Afgeleid door een paar mountainbikers ‘hé je kan hier ook leuk mountainbiken de berg op’  rijden we de plant zelfs nog even voorbij, maar dat wordt snel hersteld. We worden hartelijk welkom geheten en horen de veiligheidsmaatregelen in het geval en een beving komt want we bevinden ons op een breuklijn. Niet dat deze breuklijn ooit in beweging is geweest, maar we weten in ieder geval het verzamelpunt als het gebeurt ;-). Er werken inclusief de manager 4 operators op deze plant die zelf ook het grootste deel van het onderhoud uitvoeren. Het ruwe water is hier van dusdanig hoge kwaliteit dat er kan worden volstaan met één processtap nl. omgekeerde osmose (RO). De installatie is pas 5 jaar oud en heeft een verwachtte levensduur van 50 jaar en heeft ca. 20 miljoen gekost, voornamelijk de kosten voor de membraanfilters. We zijn onder de indruk van het geheel en vertellen hoe het zuiveren bij Waternet  plaatsvindt. Het is een wereld van verschil.

Hierna gaan we nog een keer koffiedrinken bij Dennis, die druk bezig blijkt om z’n vakantie naar en door Europa te plannen. We stoppen ook nog even bij de bibliotheek om For Sale  briefjes uit te printen voor op onze auto. Als het ruim één uur is geweest gaan we naar het kitestrand voor een laatste sessie. Het is prachtig zonnig weer, maar de wind is wat minder. Marten pakt daarom de 14 m2 uit en pompt ‘m op. Angela gaat lekker in haar stoeltje met netbook op het strand zitten. De wind is genoeg om naar de zandbank in het midden van de baai te varen, maar hoogte lopen lukt niet echt, dus aan de overkant aangekomen moet Marten een stuk lopen om weer goed uit te komen voor de terugtocht. Op de terugtocht is de wind zo karig en de stroming tegen zo groot dat het kiteboard soms zinkt. Marten heeft er al snel genoeg van en houdt pauze in de hoop dat de wind een beetje aan zal gaan trekken. De komende paar uur probeert hij het nog een paar keer, maar helaas steeds met hetzelfde resultaat. Als we op het punt staan om te vertrekken komen Mike en Alexandra net aanlopen over het strand en informeren of Marten nog gevaren heeft . Gisteravond hebben we met hun kennisgemaakt op de camping toen Marten z’n kite uitrusting uit de auto haalde en Mike ook een kitesurfer daarom even kwam buurten. Mike z’n kite ligt even verderop ook klaar, maar is nog niet de lucht in geweest. We kletsen nog een uurtje en wisselen emailadressen uit voor als hun in april weer naar Nederland komen (zij zijn hier voor een halfjaar). Inmiddels zijn we erg hongerig geworden en gaan voor de derde keer deze week bij dezelfde erg lekkere pizzeria, dezelfde pizza en dezelfde salade eten ;-). Als we dat binnen hebben is het na 17.00 uur en eigenlijk een beetje laat om nog te gaan reizen, maar de tank is vol en het blijft redelijk lang licht, dus we gaan kijken hoe ver we kunnen komen.

Het blijkt uiteindelijk Blenheim te zijn waar we tegen 21.00 uur aankomen. Het is DE wijnstreek van NZ  en we doen nog even snel boodschappen (met een flesje lokale wijn) bij de SUPERmarkt die bijna gaat sluiten. Nu is het tijd om een camping te vinden en Marten zegt nog dat hij het navigatiesysteem daarvoor niet nodig heeft. De camping liggen over het algemeen toch makkelijk te vinden langs de enige weg. Deze keer ligt het evenwel anders en we rijden Blenheim al weer uit als we geen camping of bordje zijn tegengekomen. Er zou hier zelfs een top ten camping moeten zijn en die zijn meestal moeilijk te missen.Nu dan toch maar het navigatiesysteem aan, maar ook dit biedt ook niet veel soelaas. Er moeten 3 campings in de buurt zijn, maar aangekomen op de plaats zien we niets dat daar op lijkt. Uiteindelijk besluiten we dan maar naar Picton te gaan rijden, waar we zeker de camping wel weten te vinen en we zijn nog niet op weg of we zien de loeigrote borden met top ten holidaypark. We hebben het gevonden, maar het is nu wel donker geworden. Angela zet de tent op terwijl Marten gaat douchen en daarna duiken we snel onze slaapzakken in. Al snel blijkt dat we weer aan de koude kant van het eiland zijn aangekomen en Angela pakt haar extra fleecedekentje en dikke sokken.

No responses yet




No Responses to “15-2-2011 Bezoek Tantragee, kitesinking in Nelson en op weg naar Blenheim”

Trackbacks/Pingbacks

  1. Alexander6

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>