Dec 17 2010

15-12-2010 van Parakai via Piha naar Raglan

Published by under Reisverhalen

De kilometerstand is 193025 als we om 9.30 vertrekken uit Parakai met z’n Aquatic springs, waar we geen gebruik van hebben gemaakt. Tegenover de camping op 100 meter afstand van ons tentje bleek een café en een liquorstore, die tot laat geopend waren, dus het duurde wel even voor we de slaap konden vatten. ’s Ochtends vroeg begon er al weer een vogel met het geluid van een piepende deur z’n ochtendzang, dus Angela was ook weer vroeg wakker.

We besluiten om na het ontbijt van bacon & eggs op weg naar Auckland een klein beetje af te buigen naar Piha en Karekare. Hier heeft Neil Finn jaren een beachhouse gehad en meerdere songs van hem  zijn hier gecomponeerd. (Neil Finn is de broer van Tim Finn, zij hebben samen gespeeld in Split Enz en Crowded House). Angela is al jaren fan dus we gaan kijken wat voor omgeving het is. Zodra we van de drukke highway afkomen gaan we een prachtig gebied (westcoast reserve) in, zoals Neil Finn beschreef a great place for tortured souls to clear their heads. Eindelijk van hoog naar laag en van links naar rechts kronkelend in een klein strandstadje omgeven door zee en bergen uit ‘Piha’, wat prachtig dit is het mooiste uitzicht sinds we geland zijn in New Zealand.

Een mooi strand lichtzwart gekleurd met een hele grote rots in het midden en genoeg wind om te kunnen kitesurfen. Marten pompt z’n kite op, maar de wind is erg verraderlijk, er zijn redelijk hoge golven, dus nu komt zijn Noordzee-ervaring goed van pas. Helaas is de wind tussen de rotsen erg verraderlijk en Marten moet zijn safetylijn trekken als hij te dicht in de buurt van de rotsen komt. Hij weet de weg met de vlieger naar het strand goed terug te vinden en de vlieger is niet stuk gegaan. Een vriendelijke lifeguard die al klaarstond om in te grijpen verteld dat aan de andere kant van de rots, 2,5 km vlak strand is waar het vast beter zal gaan, dus wij rijden om de rots heen en Marten kan lekker kiten totdat de wind minder wordt.

We vervolgen na een boterhammetje de weg naar het zuiden en zijn blij dat we de netbook met navigatiesysteem bij ons hebben, want we worden zo langs de mooiste toeristische plekjes naar onze volgende bestemming genavigeerd. We willen niet meer door Auckland, maar zullen ergens moeten, dus kiezen we voor de westkant om zo verder te kunnen gaan naar Raglan (surfers paradise). Dankzij het navigatiesysteem verloopt alles gladjes langs wegen waar je zelf met een kaart nooit op gekomen zou zijn. Marten krijgt in het Nederlands de rijcommando’s van het navigatiesysteem en tegelijkertijd toetst Angela dit reisverslag in op de netbook terwijl de telefoon ook alweer opgeladen wordt.
We besluiten om niet de snelweg naar Hamilton te nemen, maar gaan via een provinciale weg (70 km/h) via  Tuakau en een mooie brug bij Onewhero door naar Waingaro om uiteindelijk in Raglan te eindigen.

Oh ja, voor de liefhebbers, we lijken geen water meer te verliezen, zou de nieuwe radiatordop geholpen hebben ? Nou jongens,wat wordt het derde auto onderdeel? Wie goed heeft opgelet weet dat we zijn begonnen met ruitenwisserbladen, gevolgd door een radiatordop. Ik ben benieuwd wat het volgende onderdeel wordt. Oh ja, de Airco doet niet mee omdat we ook ARKO hebben ;-)

No responses yet




Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>