Jan 21 2011

13-1-2011 van Colac Bay via Tuatapere naar Lake Manapouri

Published by under Reisverhalen

’s Morgens bezoekt Angela het Museum in Riverton en leert veel over sealing, whaling, de geschiedenis van het Southland en in het bijzonder van het historische Riverton. Over  de eerste bewoners, de Maori en hoe die daar leefden, totdat medio 1800 de eerste Pakeha (blanken) kwamen voor sealing  (knuppelen),  whaling (met een zespersoons roeiboot dat na het harpoeneren een speedboot wordt) , hout- en vlaswinning en zelfs een klein stadje met 500 chinezen die goud kwamen delven.

Na het museumbezoek gaat Marten surfen in Colac Bay vanaf het kiezelsstrand. De golven zijn hoog en hij wordt soms gelanceerd tot hoge sprongen, wij zijn de enigen daar en de telefoon heeft geen bereik, dus Angela knijpt ‘m wel een beetje, terwijl Marten de tijd van z’n leven heeft.

’s Middags gaan we verder richting Te Anau, maar stoppen veelvuldig voor foto’s en wandelingetjes. Eerst bij Mc Cracken’s rest, een uitkijkpunt dat als wij daar aankomen verlaten is. In de tijd dat wij daar in de auto onze yoghurt opeten stoppen er  wel  7 auto’s . Iedereen uitstappen, bordjes kijken, fotootje nemen en snel weer verder. Als wij klaar zijn met de yoghurt en ons fotootje gaan nemen is het weer  helemaal stil. Wel grappig dat toeristje kijken, zouden de NZ’ers ons toeristen ook zo zien? Nou dan hebben ze er het beste van gemaakt, de toeristenindustrie schijnt hier de op één na grootste inkomensbron in het land te zijn.

We rijden verder tot Tuatapere, waar we bij het I-punt (een plaatselijke VVV overal in het land te vinden, zelfs het kleinste plaatsje heeft er één) ons laten informeren voor een track of walk. De Hump Ridge is een heel bekende, maar die duurt 3 dagen en daar is meer ervaring voor nodig dan wij hebben. Het wordt dus Blue Cliffs beach even voorbij het dorp en onderaan de Hump Ridge. De kliffen zijn niet blauw, maar lijken dat enigszins door de Foveaux strait (het water tussen NZ en Stewart Island). We wandelen hier en nemen de nodige foto’s . Angela hoopt nog op Hector dolfijnen die hier geregeld gespot worden, maar helaas het is uitgestorven geen mens of dolfijn te zien.
Even verderop  vinden wij bij Clifden de grootste houten hangbrug in NZ en nog even verder  Limestone caves waar vroeger Maori in woonden. Het is al laat in de middag en we moeten nog een camping zoeken dus we besluiten het tunnelcomplex niet verder te onderzoeken en gaan verder.
Hier vandaan wordt het steeds duidelijker een andere omgeving,  we rijden geleidelijk aan  Fjordland in. We volgen de Waiau rivier noordwaarts. Het  rivierpeil wordt tegenwoordig enigszins kunstmatig geregeld ivm met stroomopwekking met behulp van de grote meren die noordelijk liggen. Bij de houten hangbrug zien we ook een vrije kampeerplek (DOC), maar wij willen de pasta van gisteren opwarmen en hebben geen brander in onze kampeeruitrusting, Dus we rijden door naar Manapouri waar we om 20.00 uur Manapouri binnenrijden en een holidaycamp vinden aan het meer.

No responses yet




Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>