Dec 17 2010

12-12-2010 Op weg naar Cape Reinga en weer terug

Published by under Reisverhalen

’s Ochtends vroeg worden we weer wakker van vogels en besluiten zonder ontbijt te vertrekken, dat doen we onderweg wel. We zijn de eersten om te douchen en hebben dus warm water, daarna is alles snel ingepakt en gaan we op weg naar het noordelijkste puntje van NZ. Het landschap is zeer heuvelachtig en de weg kronkelt er door heen. We gaan op en neer en van links naar rechts. Onderweg komen we bij Houhora nog een zondagsmarktje tegen, maar wat je daar vindt, hebben wij in de 70’ties al weggegooid. Behalve dan het heerlijke zakje door Arch & Fran homegrown Macadamia nuts die roasted and salted voor $ 17,– per 500 gram (dit is een reclameboodschap ;-), dat door Angela gescoord wordt Verder zien we in de prachtige landschappen vogels, friese koeien een emoe, schapen, veel schapen en heel veel schapen. Het is weer een erg warme dag de luchtvochtigheid is ook er g hoog en de airco van de auto wil het niet altijd doen, dus dan gaan de raampjes open. Er moet geregeld gesmeerd worden, want je verbrand hier levend. Wat ook in de auto is ingebouwd en erg goed van pas komt is een cool & hot box van 20x20x30 cm, niet zo groot dus. Deze zit onder de radio en als we rijden is het een behoorlijk goede koelkast en hier houden we ons drinken (flessenwater) in koud.
Op kilometerstand 192440 km bereiken we Cape Reinga, we wandelen een uurtje rond en nemen de nodige foto’s. Speuren de oceaan af op zoek naar Walvissen die hier veelvuldig gespot worden en gaan uiteindelijk zonder een Walvis gezien te hebben, of was die grijze vlek ver weg dan toch …..

De terugweg gaat een stuk sneller. We besluiten om de nu de westkant van de twin coastal highway te gaan volgen en zetten koers naar Ahipara waar op volgens de kaart een camping aan het strand is. In Aripaha begint 90 milebeach en Marten wil graag kitesurfen, maar er staat niet voldoende wind. We zetten de tent op en merken dat het stikt van de sandflies (dat zijn heel  vervelende stekertjes die we ook al in Kerikeri waren tegengekomen), dus we besluiten om 17 km terug te rijden naar Kaitaia om daar uit eten te gaan. Op zondag is bijna alles dicht behalve de vette hap take-away, maar we vinden een KFC en een hotelrestaurant, dus het wordt het laatste. Hier worden we zeer voorkomend binnengehaald en naar een 70’ties restaurantzaal begeleid op muziek van the Hollies en tijdens het eten krijgen we zelfs Missisippi van Pussycat. Marten neemt salade en Angela NZ lam, het ziet er weer prachtig opgemaakt uit en smaakt ook prima. Tot het zeer donker is zijn we vervolgens in de auto bezig om de website een beetje bij te werken, omdat dit overdag in een rijdende auto niet zo goed lukt.

Op de meeste campsites wordt je dringend gevraagd om te recyclen (papier, karton, blik, plastic flessen, folies, restafval etc. Er zijn ingerichte keukens met koelkasten waar je je gemerkte spullen in kan zetten en waar je zelf kan koken, afwassen, met een aparte ruimte met wasmachines en drogers. Het is dus goed mogelijk om zonder al te veel gear rond te reizen. Bijna alles is onderweg beschikbaar, het hele Northland is ingesteld op campers en backpackers, een groot toeristisch gebied compleet met aanwijzingen what to do and see op de diverse plaatsen.

No responses yet




Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>