Feb 13 2011

11-02-2011 Cable Bay en Nelson

Published by under Reisverhalen

We worden vanmorgen  vroeg wakker van een continu geloei van een koe in ons kleine valleitje. We waren al van plan om vroeg op te staan om ons om 9.00 uur bij het seakayaking te melden, maar deze keer werden we wakker voordat de wekker afging. Na een lekker uitgebreid ontbijt en douche stappen we in de auto om ons 3 km verderop te melden. We krijgen zwemvesten, waterdichte zakken  en een route instructie naar de plek waar we in de kayaks kunnen stappen. Ons groepje wordt uitgebreid met 2 aussies en een oudere heer. We delen de kayaks dus we zijn met totaal 3 kayaks. We gaan de Tasmanzee op, wat wel even iets anders lijkt dan de Kaagplassen,  maar niets is minder waar. Het is prachtig weer en er is nagenoeg geen wind en stroming. Onze gids Nick blijft maar doorkletsen over Pepin island (waar we omheen varen)  en de natuur. We varen door boogjes en grotten, maar zien geen seals, dolphins of orca’s. Na ruim een uurtje varen komen we in een klein baaitje en pauzeren hier. Angela heeft haar snorkeluitrusting meegenomen en gaat de baai verkennen. Ze ziet seaeggs (egels) grote zeeslakken met huis, diverse schaaldieren, kleine visjes  en een 30 cm grote vis. De beloofde stingray blijkt ook niet thuis te zijn, maar dat vindt Angela geen punt. Marten gaat het land met de camera verkennen en  vindt kleine krabbetje die zich zo snel verstoppen dat hij ze niet kan fotograferen. Op de terugweg verwonderen wij ons over Nick die maar door blijft praten zonder dat er een nieuw muntje bijgegooid hoeft te worden ;-). Hij verteld over een school orca’s die vlakbij het kitesurfstrand kwamen jagen op stingrays en nog veel meer. Als we bijna aangekomen zijn bij ons vertrekpunt ziet Nick zijn scherpe oog een zeeleeuw (seal) met een octopus gooien. De seal is zo lekker met z’n eten bezig dat het ‘m geen bal kan schelen dat er drie kayaks dichtbij komen varen om naar ‘m te kijken. Marten kan nog een paar mooie plaatjes schieten.

Na ons kayakavontuur douchen we op de camping om daarna lekker iets te gaan eten bij het nabijgelegen Cable Bay café, dat nu wel open is. Marten eet een lekkere salade met kaas en Angela met inktvis in een limoen/chilidressing, allemaal erg lekker. Na het eten gaan we door naar Nelson. Angela wil nog informeren naar een rondleiding op een nieuwe waterproductie-installatie en  we hebben nog lijm nodig omdat één van de selfinflatable matjes vannacht lek bleek te zijn en het belangrijkste van al is,  omdat Marten wil kiteboarden op Tahunanui beach.

Bij Repco kunnen we de artikelen voor de 12V aansluiting ruilen en nemen rubbercement voor het lekke matje mee. Bij de Nelson City Council  krijgt Angela een visitekaartje mee van de manager/ontwerper van de nieuwe plant, met het advies om aan  hem via email een rondleiding te vragen.  Op het strand aangekomen blijkt er helaas niet voldoende wind te staan om te kiteboarden, maar er schijnt een heerlijk zonnetje dus we ploffen met ons boeltje neer in de hoop dat er een windje zal opsteken. Na ruim een uurtje wachten hebben we er genoeg van en gaan op weg naar de camping in Cable Bay, waar we bij aankomst worden door Kevin (onze overbuurman) die het hek voor ons open doet. We praten nog een beetje met Kevin en zijn vrouw Debby, maar we worden tijdens het gesprek aangevallen door hele kleine sandflies, dus stoppen we snel om meer bedekkende kleding aan te gaan trekken. Het is iets drukker op ons veldje geworden, waarschijnlijk omdat het weekend wordt en NZ’ers ook nog een zomers weekendje kamperen mee willen pikken. Als wij al in bed liggen te slapen, worden we weer wakker van het geluid  naast ons als er nog meer kampeerders arriveren (in het donker).

One response so far




One Response to “11-02-2011 Cable Bay en Nelson”

  1.   agneson 14 Feb 2011 at 03:09

    het wordt een beetje saai,maar ik kan alleen maar zeggen dat ik weer erg genoten en gelachen heb bij het lezen van jullie nieuwste/laatste belevenissen – alles is zo aanschouwelijk geschreven wat mij betreft dat ik het ook nog zie gebeuren – ik begin zo onderhand ook inzicht te krijgen in de problemen waar jullie doorlopend mee te maken hebben zoals te weinig wind en restaurantjes die (al) dicht zijn – een en ander loopt – zo lees ik ook toch weer – iedere keer goed af en hoeven jullie niet met honger de slaapzak in – ik voorzie dat het fiks acclamatiseren wordt bij terugkomst in NL en er misschien zelfs langere tijd heimweegevoel naar NZ zal blijven, maar dan kan je altijd zeggen ; “gelukkig hebben we de foto’s nog”- geniet nog even volop van al het liefs en moois dat jullie tegenkomen……..

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>