Dec 12 2010

10-12-2010 Tutukaka diving & Whale Bay kiting

Published by under Reisverhalen

Om 6.00 uur opgestaan en snel de tent ingepakt. We wilden om  8.00 uur in Tutukaka zijn bij het divecenter om de hele dag met de boot mee te kunnen naar Poor Knights Islands Marine Reserve.

Marten wil eerst alleen maar snorkelen, maar besluit uiteindelijk om voor het eerst kennis te gaan maken met duikuitrusting. Het is een prachtige dag dus wij regelen naast de duiken voor Angela en Marten een lunchpakket en duikuitrusting en stappen samen met ca. 20 anderen op de boot naar de Poor Knights Islands. Marten krijgt een persoonlijke duikinstructrice (Emily). Angela heeft al wat meer duikervaring, maar heeft al ca. 4 jaar niet meer gedoken dus die gaat met een instructeur/gids (Darren) in een groepje van 4 personen duiken. De eerste duik gaat wegens weinig oefening niet helemaal gladjes, met één ongecontroleerde bijna opstijging, maar de locatie is prachtig met mooie kelpbossen en in het begin een zeer grote pijlstaartrog.  Na de lunch met de boot door de grootste zeegrot ter wereld en vervolgens een tweede duik voor Angela, die veel beter verloopt dan de eerste. Met de tweede duik gaat het groepje een prachtige grot onder het eiland door op ca. 8 meter om aan de andere kant er weer uit te komen. Uiteindelijk bleek de benauwdheid geen probleem voor het duiken, gelukkig was er geen neusverkoudheid die problemen kon opleveren met klaren. De eerste duik beviel Marten niet zo goed, omdat hij het vervelend vindt dat hij niet z’n neus mag gebruiken onder water voor ademhalen. Toch besluit hij het voor een tweede keer te proberen, dit keer met meer succes. Hij is tot 8 meter diep geweest onder de begeleiding van Emily. Angela heeft 2 mooie stempels in haar logboek erbij

Op de weg verder naar het noorden komen we langs Whale Bay, waar Marten een eenzame kiter spot. Eindelijk dan, nu kan de kite echt gebruikt worden. Marten heeft alles snel uitgepakt en opgepompt en daar gaat’ie dan denk ik, maar dan blijkt de 9 m2 te klein en moet de 14 m2 ook opgepompt worden en nu lukt het Marten wel om te varen. Ik kan zodoende in de schaduw van de auto een stukje in ons reisblog schrijven. Na een klein uurtje varen begint 3 maanden niet kiten hem op te breken met spierpijn en besluit hij te stoppen en rijden we verder door naar het noorden. In Paihia vinden we aan het begin van de avond een camping (Smiths) aan het strand waar we ons kleine tentje aan de rand van het strand alvast opzetten, om vervolgens het zweet en het zoute water van ons af te douchen. We zijn flink hongerig geworden dus rijden we in de auto door naar Pahia, waar we op een terrasje een diner bestellen. Angela snapper en Marten steak. We eten met Bay of Islands voor ons als uitzicht. NZ is een fantastisch land als je van lekker eten houdt. In bijna elk restaurant waar we tot nu toe gegeten hebben, krijgt de kok het voor elkaar om een kunstwerkje met een gevarieerd smaakpalet op tafel te zetten. Na een heerlijke maaltijd weer terug naar de tent, het is een lange dag geweest.

No responses yet




Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>