Jan 11 2011

10-1-2011 van Porpoisebay via Slope Point naar Invercargill

Published by under Reisverhalen

Na een nacht waarbij het leek of we op een glijbaan lagen te slapen, worden  we wakker worden met veel koeler weer dan  gisteren en er lijkt regen aan te komen. We gaan snel voor $ 2,00 douchen en pakken de tent in, om vervolgens op het hoger gelegen rotsplateau met yoghurt en cruesli te gaan ontbijten, waarmee we wederom de kitchen kunnen vermijden. De eerste regenspetters vallen en wij kijken tijdens het ontbijt uit over Porpoise Bay. Ineens ziet Marten zwarte vinnen uit het water opkomen en roept dolfijnen. Na het ontbijt zakken we wat lager richting baai om het beter te bekijken en foto’s te maken. Angela denkt na verloop van tijd dat het zeeleeuwen waren, maar Marten blijft erbij dat het dolfijnen zijn. De vergrotingen van de foto’s zullen later uitsluitsel moeten geven ;-). Bij ons vertrek staat de kilometerstand op 196056

Allemaal schapen en veel regen op weg naar Slope Point dat het zuidelijkste puntje van het zuideiland is. Eenmaal daar aangekomen is er een 20 minuten wandeling, maar het regent ;-) Wij besluiten bikkels te zijn en gaan ‘m lopen in de regen. Als we een paar minuten hebben gelopen houdt het nagenoeg op met regenen, maar het blijft somber weer. Na een paar foto’s vervolgen we onze kronkelige gravelweg richting Invercargill.

Bij Fortrose aangekomen ziet Marten weer een estuarium met laag water en een zandstrand. We stoppen hier en meten de wind op kitemogelijkheden, maar Marten besluit dat het te koud is en er maar een klein stukje te bevaren is, dus we gaan weer verder naar Invercallgirl zoals Marten het steeds maar blijft noemen. Onderweg stoppen we nog voor een lunch bij Lignite Pit Scenic Stop www.lignitepit.co.nz Volgens Marten waren we in een bejaardenclub terecht gekomen, maar Angela verzekerde hem dat pas de volgende stop voor ons zou worden. Het was een oude mijn die omgebouwd was tot tuinlandschap en tijdens de lunch hoorden we zachtjes op de achtergrond jaren zestig muziek. Op de muur was de totstandkoming van deze toeristische attractie beschreven,  alsmede de history en lovestory van de eigenaren Dave en Maria Sanderson, grappig hoe je hier je brood kan verdienen met een mooi aangelegde tuin en het serveren van koffie en broodjes. Voordat we Invercargill aandoen buigen we nog even af naar Bluff, dat op het noordelijkste punt van het noordeiland ‘Cape Reinga’ als het zuidelijkste punt wordt beschreven. De zon begint weer een beetje te schijnen als we in Bluff aankomen. We rijden door naar het lookoutpoint voor de noodzakelijke foto’s die alle toeristen die in NZ aan het toeren zijn maken. We zien wel wat stranden en er is wind dus we gaan weer op zoek naar een kitespot. Bij een tankstation worden ons een paar plaatsen gewezen, maar wij kunnen geen strandtoegang vinden.

Wij  rijden dus door naar Invercargill. Hedwig had verteld dat je daar goed kon winkelen, dus we rijden een beetje door het centrum, totdat Angela ineens enthousiast roept dat de auto moet stoppen voor het maken van een foto. We zien op enige afstand iets dat alleen maar een mooie oude watertoren kan zijn. Ernaast staan reservoirs en er is een gebouwtje waarop Waterworks est. 1888 staat Angela ziet een deur open staan en gaat al roepend naar binnen en wordt binnengeroepen in de centrale regewacht van Invercargill Waterworks waar één man om het kwartier op de dodemansknop drukt en de installatie in de gaten houdt. Angela vraagt of het mogelijk is om rond te kijken en hun installatie te zien en Bill (de wachtchef) zegt toe contact op te nemen met zijn teamleader. Het blijkt dat er op 13 km buiten de stad een productielocatie is en Angela geeft haar visitekaartje met NZ mobielnummer af en krijgt van Bill twee  telefoonnummers en een naam.

Marten wil nog steeds kitesurfen dus we besluiten de stad weer uit te gaan en rijden richting Oreti beach dat ook bij het tankstation werd genoemd. Hier vinden we een mooi lang, breed en hard strand met een kite. Marten weer helemaal blij want er blijkt net genoeg wind te staan voor de 14m2 en Marten vaar een paar rakjes op ca. 4000 km vanaf de Antartica en neemt Angela een duik. In leuk gesprek met de andere kitesurfer krijgen we nog een paar tips voor andere spots in de omgeving. Op de weg van Invergargill naar Oreki hadden we al een  beach holidaypark ontdekt op 5 minuten rijden vanaf het strand, dus dat was ook meteen kat in het bakkie. Daarnaast zat een restaurant ‘the cabbage tree’ waar we hebben gedineerd. Als voorafje bestelden we brood met kruidenboter, maar dit bleek tot onze verrassing een heel broodjte zijn. In het restaurant hingen allemaal foto’s van de film ‘the fatest Indian’in the world’ Die hier op het strand grotendeels is opgenomen. Het eten was van prima kwaliteit dus wij rolden voldaan ons tentje in voor  de nacht.

7 responses so far




7 Responses to “10-1-2011 van Porpoisebay via Slope Point naar Invercargill”

  1.   Annemiekeon 16 Jan 2011 at 05:32

    Oh jee; ik zie nu, dat Erwin al geweest is. Sorry, oma Lies!
    Enfin, geniet volop!
    Groeten, Annemieke

  2.   Annemiekeon 16 Jan 2011 at 05:29

    Geweldige foto’s en mooie verhalen; wat een fantastische reis maken jullie!
    Oma Lies heeft weer gezeur met haar computer; daar moet Erwin weer op af!
    Hier alles naar wens en met de kleine Gijs gaat het heel goed; hij kan al heel veel woordjes en kleine zinnetjes zeggen.
    Hartelijke groeten, Annemieke

  3.   oma lieson 15 Jan 2011 at 08:44

    mooie foto’s. Maakt het verhaal nog duidelijker. Veel plezier

  4.   Paulaon 14 Jan 2011 at 01:25

    Wat een mooie watertoren!
    Geen wonder dat Angela meteen wilde gaan kijken.

    Groetjes,

    Paula

  5.   maanon 12 Jan 2011 at 13:08

    Tja lieve kijkbuiskinderen, helaas is de internetverbinding nu we weer op weg zijn langzaam en moeizaam, dus de foto’s laten weer even op zich wachten. Dank jullie wel voor de enthousiaste reactie, daar doen we het voor. ;-)
    groetjes Angela

  6.   agneson 12 Jan 2011 at 05:02

    ik ben blij met al jullie nieuwe verhalen – wat leuk om te weten wat jullie allemaal doen – zat al dagen uit te kijken naar nieuwe belevenissen en dan nu meteen maar 5 verhalen achter elkaar – wish I was there too – nog effe geduld en dromen….foto’s kan ik ook niet vinden,maar we zien ze vast nog wel….geniet maar weer verder van al het moois en liefs dat je tegenkomt……

  7.   Barbaraon 11 Jan 2011 at 21:58

    Ja die film ken ik! Mooie film met Anthony Hopkins. Wat geinig allemaal. Leuk leuk leuk, al dagen kijk ik vergeefs op jullie blog, dus vandaag is mijn geluksdag, wel 5 verhalen!
    Hier is de sneeuw nu allemaal weg en giet het katten en honden, gatver wat een t….weer! Wij hebben zaterdag onze keuken besteld, die wordt de eerste week van februari geplaatst. Ik ga de oude keuken maar op Marktplaats zetten, wie weet is er iemand geïnteresseerd….
    Klopt het dat de foto’s van de vieze camping waar je naar verwijst niet op de site staan?

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>